Update #10. De draad oppakken en het Afrikaanse gevoel vasthouden

Terugreis Zuid-Afrika – Nederland

Na een onwijs gaaf optreden in Johannesburg samen met Zuid-Afrikaanse muzikanten en een paar overnachtingen in Pretoria bij een super gastvrij jong stel begon ik aan mijn terugreis naar Nederland. Erg onwerkelijk, na ruim 9 weken in Afrika keer ik weer terug naar Nederland om daar daadwerkelijk mijn album uit te gaan brengen!

Mijn eerste vlucht bracht me naar Dubai waar ik verblind werd door alles dat goudkleurig was. De drukte en enorme gates met watervallen en rond pendelende elektrische racewagentjes gaven me het idee dat ik in een computerspel terechtgekomen was.

Na een beetje te zijn bijgekomen van deze prikkels zat ik met spleetoogjes gefocust op mijn bagage zes uren op een stoel te dromen tot de nacht plaats maakte voor een Arabische zonnestraal. Het was tijd om mijn laatste vlucht naar Nederland te gaan pakken. Ik liep verdwaasd het vliegtuig in met mijn rugtas op mijn rug waar mijn basgitaar in 3 delen in verstopt zat en in mijn hand had ik de mbira die ik gelukkig door de incheck kreeg door mijn glimlach te laten zien.

Aankomst Schiphol….

… dit had ik absoluut niet verwacht. De aankomst in NL op het vliegveld en de drukte van alle mensen die gestrest naar de trein holden, iedereen totaal in zichzelf gekeerd, had dusdanig veel impact op mij. Terwijl ik mijn geliefde en mijn familie opbelde met het nieuws dat ik veilig aangekomen was in Nederland attendeerde een meneer in de trein mij droog op het feit dat ik mij in de stilte-zone bevond. Of ik mijn gesprek ook wilde beëindigen. Dit was de druppel die mijn ogen liet overstromen, ik kon mijn verdriet ineens niet meer inhouden. Daar zat ik dan midden in de trein tussen de drukte met mijn back-packs net aangekomen uit Afrika, onderweg naar Groningen. Blijkbaar had het verschil in drukte en cultuurverschil mij toch meer gedaan dan ik zelf verwacht had.

Na aankomst thuis in Groningen heb ik ruim twee weken nodig gehad om te wennen aan de drukte in de supermarkt, op straat, de auto’s, alle luxe (wasmachine, keuken, internet, televisie) en de stiptheid binnen de Nederlandse mentaliteit. Bij elke stap buiten de deur voelde ik mij een schuw wezentje en durfde ik amper om mij heen te kijken omdat er gewoon zoveel te zien is. Dit alles is het gevolg van 9 weken leven in een buitendorpje van Mozambique op 60 m2 met 100% focus op mijn debuutalbum. En niets anders.

Inmiddels ben ik, na drie weken terug te zijn, de draad weer aan het oppakken. De komende weken worden er Nederlandstalige koortjes opgenomen en af-gemixt. Dit heb ik geprobeerd in Mozambique met Afrikaanse zangeressen. Het leren van Nederlandse taal bleek echter moeilijker dan verwacht. Vooral de ‘g’ is voor hen onmogelijk uit te spreken! Ik besloot dit bij terugkomst in Nederland te gaan doen en inmiddels ben ik de juiste stemmen aan het zoeken om de studio in te gaan.

Voordat alle opnames op het album kunnen gaat er nog een heel proces aan vooraf. Ik verzamel op dit moment een hele crew om mij heen zodat ik er niet in mijn eentje voor sta. Naast de opnames, het afmixen, de zoektocht naar de juiste muzikanten voor live uitvoering en het artwork van het album, worden de nummers eerst ge-masterd in een studio zodat de mix van het gehele album een constante totaalklank krijgt. Dankzij crowdfunding heb ik het album in Afrika kunnen opnemen. En voor het masteren en drukken van ga ik de komende weken zo veel mogelijk optreden om het bedrag bij elkaar te verdienen. Tijdens de optredens vertel ik mijn verhaal samen met mijn oranje jazz-bass en loopstation. Ik neem het publiek mee in diepere Afrikaanse sferen met de nadruk op gevoel en improvisatie.

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2017

Thema door Anders Norén