Update #05. Jams, studio opnames en fluiten op maat

De afgelopen twee weken zijn mijn liedjes bijgeslepen en ver-Afrikaniseerd. Daarover wil ik vast één ding verklappen. In mijn album zijn 4 verschillende talen te horen; Chopi (lokale Afrikaanse taal die hier gesproken wordt), het Rosan’s (mijn eigen percussieve taal), Nederlands en Engels. Een collaboratie tussen Europa en Afrika.

Deze week zijn we begonnen met de studio opnames. De raamwerken van de liedjes zijn de afgelopen 5 dagen met de band opgenomen zodat we de komende weken op de details in kunnen gaan. Dat is een belangrijk onderdeel van het album waarin het inheems Afrikaanse gevoel in het album wordt geïntegreerd. Allerlei muzikanten uit de omgeving zullen betrokken worden bij dit project. Verschillende Afrikaanse percussie instrumenten (timbila, mbiri, xitende, arpa) worden gebruikt en er zijn zelfs fluiten (tchiveka) speciaal voor dit project uit takken gesneden (zie foto)!

Ik ben onder de indruk van de bereidwilligheid en oprechte interesse van de lokale muzikanten. Ze willen met mij spelen en helpen mij graag aan kennis en ervaring en daar maak ik dankbaar gebruik van. Dagelijks maak ik veel kilometers op de bas om de Afrikaanse ritmiek te leren voelen. We zijn veel aan het jammen met lokale muzikanten tot laat in de avonden.

Tijdens de studio opnames en repetities zorgt de moeder van Matchume samen met één van haar 10 kinderen zeer liefdevol voor het eten en dit wordt in alle rust zonder haast bereid. Net als het wassen van de kleding, dat volledig met de hand wordt gedaan, is dit hier een dagtaak. Ja ja, heel wat anders dan in Europa! Zo krijgen jullie, beetje bij beetje, een beeld van de cultuur waarin ik deze weken ondergedompeld word. En ik kan jullie vertellen; het werkt zeer positief op je gemoedstoestand. Rust in het hoofd en ruimte voor creativiteit.

Op dit moment ben ik aan de beurt met het inspelen van de baspartijen. Een zeer bijzondere en leerzame periode, ik ga de diepte in van mijn eigen verhalen die ik vertel in mijn liedjes. Best heftig want mijn liedjes dragen een hoop emoties en het schrijven ervan was vaak een manier om mijn emoties te verwerken. Ik moet dus terug naar die gevoelens om de verhalen nu permanent vast te kunnen leggen. Gisteren heb ik daarin in ieder geval een goeie start gemaakt! Ik kan nu eigenlijk al niet wachten totdat het album uitkomt en ik het aan jullie kan laten horen 😉

In Patrice Lumumba ben ik inmiddels geen aliën meer en ik weet bijna alle fruitbomen en pindaplanten in de tuin te vinden. Ik ben gezegend met de timing van dit project, want dit is het seizoen van de pinda’s (niet te vergelijken met de pinda’s in Nederland), mais, papaya’s, ananas, mango, custard appel (erg lekker) en bananen.

 

 

 

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2017

Thema door Anders Norén